Hoe het project begon
2007 vroeg Conny Beckmann, een voormalige medewerkster van de ISSA , het bestuur om zich over dit schip te ontfermen.
Door haar dochter, die het team van de Noah tijdens een vakantietrip ondersteunde, was zij in aanraking gekomen met de NOAH. Een paar van deze kinderen leerde zij persoonlijk kennen en hoorde de vaak ongelofelijke verhalen van de pedagogen over deze kinderen. Te zien hoe deze kinderen, allemaal in de leeftijd van de lagere school, daar aan boord en op het wad gewoon weer kind mochten zijn en op een speelse manier weer leerden hun gevoelens te waarnemen en te uiten, maar van de andere kant zich te realiseren dat het schip, vanwege de financiële problemen, niet meer inzetbaar zou zijn, maakte Conny niet alleen verbijsterd, maar ook oneindig treurig. Maar, wat kon men doen?
Na dagen lang naar oplossingen gezocht te hebben ontstond het idee dat misschien de ISSA, met haar, alleen in Europa al bijna 500 koren, een reddingslijn kon uitwerpen.
Dus vroeg Conny aan de vicepresident Iwe van der Beek om zich een beeld te vormen van het schip en van de actuele situatie. “Hier moeten wij gewoon helpen” was Iwe’s spontane reactie. En zo kwam de steen aan het rollen. Het gehele bestuur van de ISSA met de voorzitter Hans Rodax was ermee eens dat dit project ondersteund moest worden.